مشهد شهری می باشد که تقریبا از تمام شهرهای ایران مسافر دارد. اکثر ایرانیان، حتی کسانی که زیاد اهل سفر نیستند، تلاش میکنند سفر به مشهد را تجربه نمایند. مشهد یکی از شهرهای مذهبی ایران است که بازدید از مکانهای زیارتی آن مثل آرامگاههایش دارای جنبه تاریخی و همچنین گردشگری است.
آرامگاه با شکوه خواجه ربیع در شمال غربی شهر مشهد و در انتهای خیابان خواجه ربیع قرار گرفته است. این بنا توسط شاه عباس صفوی و به سفارش شیخ بهایی در اوایل قرن یازده هجری قمری بنا شده است.
اساس بنای کنونی مقبره خواجه ربیع، همان است که در سال های ۱۰۲۶ تا ۱۰۳۱ هجری قمری به دستور شاه عباس و با سرپرستی یکی از سادات رضوی مشهد به نام میرزا افلغ احداث گردیده است.
طرح آرامگاه در نمای بیرونی هشت ضلعی و در درون ، چهار ایوانی می باشد. از انتهای ایوان های اضلاع بزرگ ، راهروهایی به درون باز شده اند. بالای بنای خواجه ربیع ، گنبد فیروزه ای رنگ واقع شده است که ارتفاع آن تا کف ۱۸ متر است. گنبد بنا پوشیده از کاشی های دیدنی فیروزه ای و درون بنا نیز مزین به نقاشی های طلایی رنگ است. از بین دیوار و پشت ایوان هاى چهارگانه اصلى، چهار ورودى وجود دارد که به شاه نشین ها راه دارند.
خواجه ربیع، از اصحاب پیامبر و از هشت زاهد بزرگ در تاریخ اسلام بود که به ربیع بن خثیم معروف بود. خواجه ربیع از اصحاب باوفا امام علی (ع) بودند و در خیلی از جنگ ها از جمله جنگ صفین در کنار آن حضرت بودند. روایات زیادی در مورد محبوبیت خواجه ربیع نزد امامان معصوم وجود دارد. برای نمونه: روایت است که امام رضا هنگامی که در مشهد حضور داشتند به زیارت قبر خواجه ربیع رفتند.
آخرین بار بنا زیارتگاه در سال ۱۳۴۷ مورد مرمت و باز سازی واقع شده است. ساختمان آرامگاه خواجه ربیع هشتگوش گنبدی و درپوش دار که ۱۸ متر ارتفاع دارند. برای تزئین و زینت بخشیدن به این آرامگاه، علیرضا عباسی از خوشنویسان معروف عصر صفوی کتیبه هایی را نوشته است که در سر در باغ و قسمتهای مختلف آرامگاه نصب کرده اند.
خوب است بدانید که تاج محل هندوستان که یکی از اماکن معروف در دنیا از نظر معماری است، از روی این آرامگاه ساخته شده است. قدیمیترین کتیبه زیارتگاه مربوط به سال ۱۰۲۶ هجری قمری می باشد. همچنین در کنار آرامگاه خواجه ربیع آب انباری وقف امکلثوم بانویی در دوران شاه سلیمان صفوی قرار دارد.
نحوه دسترسی به آرامگاه خواجه ربیع
این بنا در محدوده شهری مشهد قرار گرفته است. سادگی میتوانید با استفاده از وسایل حملونقل عمومی به این مکان برسید. از آنجا که این منطقه یکی از مناطق پرتردد و شلوغ مشهد می باشد، راحتتر است از اتوبوسهایی استفاده نمایید که از بخشهای مختلف شهر به پایانه خواجه ربیع میروند. همه اتوبوسهایی که از این مسیر میگذرند، در نزدیک آرامگاه ایستگاه دارند و از آنجا هم کمتر از پنجاه قدم تا مقصد شما پیادهروی است.
یکی از راههایی که موجب صرفهجویی در هزینههای سفر میشود، استفاده از وسایل حملونقل عمومی می باشد. اگر زیاد یا تنها سفر میکنید، قطعا به این نتیجه رسیدهاید که با این روشها میتوان به میزان زیادی در هزینههای سفر صرفهجویی نمود. مشهد از این لحاظ شهر خیلی مناسبی برای گردشگران است. به سادگی میتوانید با اتوبوس یا مترو، به مکانهای گردشگری دسترسی پیدا کنید.
آرامگاه خواجه ربیع، بنایی مربوط به دوره صفویه
دوران های صفویه و قاجار از درخشانترین دوران ها در پیشرفت معماری ایران به حساب میآیند. در این دورهها پیشرفت قابلملاحظه ای در نگارش کتیبههای تزیینی اماکن و بناها دیده میشود. آرامگاهها پس از مساجد، مهمترین اماکن فرهنگی و اجتماعی آن دو دوره هستند.
موجودیت این بناها در ارتباط با شخصیتهای مذهبی و بزرگان محلی و منطقهای تفسیر میگردد. آرامگاه او از لحاظ معماری و تزیینات، یکی از زیباترین بناهای دوره صفوی در مشهد می باشد.
این آرامگاه در وسط باغی بنا شده است که در حال حاضر برای آرامستان استفاده میگردد. این بنا بخشی از هویت تاریخی و فرهنگی شهر مشهد را تشکیل میدهد و از عصر صفوی تا به حال به حیات و گسترش خود ادامه داده است.
این بنا یکی از بناهای شاخص هنر و معماری مشهد محسوب میگردد. در این مجموعه، تزیینات گوناگونی اعم از کاشیکاری، آجرکاری و نقاشی وجود دارند. تزیینات دیوارها و سقف بنا، زیبا و چشمگیر هستند و با هنرمندی تمام انجام شده اند.
بازدید از آرامگاه خواجه ربیع
این آرامگاه منسوب به ربیعبنخثیم، معروف به خواجه ربیع است. در این آرامگاه مقبره شهید احمد کافی هم قرار دارد. کافی از روحانیان و خطیبان مشهور قبل از انقلاب بود که سخنرانیهای نسبتا پرشوری برگزار میکرد. در کنار این آرامگاه، قبرستانی نیز قرار دارد؛ به همین دلیل خیلی از بازدیدکنندگان مشهدی هم برای بازدید از آرامگاه و هم آرامستان میآیند.
داخل محوطه آرامگاه که میشوید، بنای گنبدیشکل و هشتضلعی مقبره، دیده میشود. مقبره تقریبا در وسط فضای کلی آرامگاه واقع شده است. دورتادور آرامگاه را قبرستانهای خانوادگی و کف فسمتی از محوطه حیاط را تماما قبرها پوشاندهاند. قبرها بدون هیچ فاصلهای در کنار یکدیگر واقع شده اند و اغلب آنها تقریبا مربوط به ۴۰ تا ۵۰ سال پیش هستند.
برای ورود به محوطه حیاط، احتیاجی به داشتن چادر نیست؛ اما برای ورود به مقبره و بنای گنبدیشکل که با کاشیهای آبی تزیین شده است، بایستی چادر بپوشید. نخستین چیزی که موقع ورود به مقبره جلبتوجه میکند، پس از ضریح که جلوی چشمانتان قرار گرفته، نقاشیهای زیبای سقف و دیوارهها است.
نقاشیها با ظرافت خیلی زیادی کشیده شدهاند. رنگهایی مثل طلایی، زرد، آبی، نارنجی، آجری، اخرایی، سبز و رنگهای دیگری که در نگاه نخست به چشم نمیآیند، در این نقاشیها به کار رفتهاند.
حضور داشتن در چنین بنایی که به این شکل طراحی و ساخته شده، مثل این است که جزئی از یک اثر هنری هستیم. همه قسمتهای بنا با مهارت و زیبایی تمام، انجام شده و تکمیل گردیده اند. این بنا مانند تابلوی نقاشی باارزشی است که در یکجا ثابت شده است و نشانی از تنوع و کمال در آثار معماری ایران می باشد.
تبلیغات☆افزایش بازدید و افزایش فروش☆ در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ گردشگری
