آفر تخصصی تور

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» جاذبه های گردشگری - آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی

جاذبه های گردشگری - آرامگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی

آشنایی با فردوسی و شاهنامه 

آرامگاه فردوسی از معروف ترین و تماشایی ترین بناهای شهر توس (طوس) است. مکانی که در آن بزرگ‌ترین حماسه سرا و شاعر قرن 4 و 5 هجری قمری ایران یعنی فردوسی در خاک آرمیده است. ولی با خلق اثر جاودانش نه تنها به تاریخ و ادبیات ایران زندگی دوباره بخشید بلکه توانست بزرگ‌ترین مجموعه منظوم شعرِ جهان را خلق نماید.

در شاهنامه فردوسی داستان‌های تاریخی ایران از دوران پیشدادیان و آغاز حکومت کیومرث تا پایان عصر دولت ساسانی نقل می‌گردد. این داستان‌ها در عین تخیلی بودن از زندگی مردم الهام گرفته است. روندی که بیان می‌کند مردم یک سرزمین در عمق ادبیات خود با چه مفاهیم عالی و مضامین عمیقی درگیر بودند. فردوسی از 40 سالگی کار نوشتن شاهنامه را شروع کرد و در این راه سختی‌های زیادی متحمل شد. بعد از مرگ وی پادشاهان غزنوی اجازه دفن فردوسی را در قبرستان شهر ندادند. بنابراین وی در باغ شخصی خود به خاک سپرده شد. هم اکنون شاهنامه فردوسی به بسیاری از زبانهای دنیا ترجمه شده است و دست مایه فیلم‌نامه‌نویسی خیلی از آثار سینمایی برجسته جهان در ژانر تخیلی و درام قرار گفته است. شاید بهتر باشد برای درک عظمت کار فردوسی با خود او همراه گردیم ؛ آنجا که فردوسی در دو بیت پایانی سروده های خود بهتر از هر فرد دیگری بزرگی اثر و کار خود را توصیف می‌کند:

از آن پس نمیرم که من زنده ام/ که تخم سخن من پراکنده ام

هر آنکس که دارد هوش و رای و دین/ پس از مرگ بر من کند آفرین

معرفی آرامگاه فردوسی

آرامگاه فردوسی در شهر طوس و در نزدیکی زادگاه این شاعر بزرگ پارسی زبان، یعنی روستای پاژ قرار گرفته است. تقریبا هر ایرانی فارغ از قوم و قبیله خود، برای فردوسی احترام ویژه ای قائل است. چون فردوسی به همه ما ایرانیان تعلق داشته، دارد و خواهد داشت. علاوه بر آن، فردوسی را بایستی شاعری با شهرت جهانی دانست. به همین دلیل است که باید آرامگاه فردوسی را، همچون زیارتگاهی بزرگ و در خور او می‌ساختند. این آرامگاه یکی از زیباترین ابنیه تاریخی در تمام استان خراسان محسوب می‌گردد که همه ساله گردشگران خیلی زیادی را از سراسر دنیا جذب خود می‌کند. آرامگاه این شاعر گران قدر در باغی وسیع قرار دارد و مقبره اصلی وی به شکل معکب مربع و از جنس مرمر سفید است. این مقبره نسبت به بقیه بخش‌های آرامگاه، در ارتفاع قرار گرفته است و از دور دست می‌توانید شاهد ابهت و بزرگی آن باشید. ولی بد نیست بدانید که این مکان از ابتدا به این شکل که می بینید، نبوده است و تغییر و تحولات بسیاری را به جان خسته خود خریده است.

تاریخچه آرامگاه فردوسی

آرامگاه فردوسی تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته است. متاسفانه حکیم ابوالقاسم فردوسی در دورانی درگذشت که پیروی از مذهب شیعه به نوعی جرم محسوب می‌گردید. به همین دلیل، بعد از فوت وی، اجازه دفن پیکرش را در هیچ گورستانی نمی‌دادند. از این رو، خانواده او به ناچار پیکر وی را در دروازه شرقی شهر رزان و داخل شهر تابران طوس به خاک سپردند. تا مدت‌ها بر روی آرامگاه او، مقبره‌ای قرار نداشت. بعد از چندین سال، برای نخستین بار ارسلان حاذب که جزء سرداران معروف سلطان مسعود غزنوی بود، فرمان داد تا مقبره‌ای بر روی آرامگاه وی بنا کنند. این مقبره تا مدت‌ها بر آرامگاه فردوسی قرار داشت ولی در نهایت در بین سال‌های ۶۳۸ تا ۶۴۱ هجری قمری، این مقبره به دست امپراتوری مغول از بین رفت و مغولان از سنگ‌های آن برای ساخت قلعه خود استفاده نمودند.

گفتنی است که حتی در برهه‌ای از تاریخ، آرامگاه فردوسی را پنهان می‌کنند تا مورد حمله کسانی که به مشهد حمله کرده بودند، قرار نگیرد. روند این اهانت‌ها تا حدود سال ۱۳۳۸ هم ادامه داشت تا بالاخره با غلیان کردن احساسات ملی ایرانیان، مقبره‌ای شایسته حکیم ابو القاسم فردوسی بنا شد. ولی نبود محاسبات فنی دقیق در ساخت مقبره فردوسی موجب شد تا این بنا دچار آسیب دیدگی‌های زیادی شود و نیاز به بازسازی پیدا کند. در نهایت با نظارت کامل استاد هوشنگ سیحون، بازسازی مقبره فردوسی در سال ۱۳۴۷ پایان یافت و مبدل به چیزی شد که امروز شاهد آن هستیم.

معماری بنای آرامگاه فردوسی

مقبره فردوسی در باغی با حدود شش هکتار مساحت واقع شده است و فقط خود مقبره اصلی، حدود هزار و ۴۳ متر مربع وسعت دارد. سنگ قبر او از جنس مرمر و با ابعاد ۱٫۵ متر در ۱ متر در مرکز مقبره قرار داده شده است. ساختمان را به صورت کلی با الهام از تخت جمشید و معماری ایرانی بنا کرده اند و دو سر ستون بزرگ در چهار گوشه تالار اصلی آن قرار دارند که می‌شود آنها را مستقیما برگرفته از بنای تخت جمشید دانست. با وجود اینکه طرح اصلی مقبره فردوسی در سال ۱۳۱۳ ساخته شد، ولی استاد هوشنگ سیحون، یکی از بزرگ ترین معماران و طراحان ایران و جهان، در سال ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸، علاوه بر بازسازی، تغییرات بسیاری را هم در معماری بنای آرامگاه فردوسی ایجاد کرد. وی سعی داشت تا مقبره فردوسی را مشابه مقبره کوروش کبیر بنا کند و در این کار تا حد زیادی هم موفق بوده است. بنابراین حقیقتا باید معماری بنای این آرامگاه را برگرفته از تخت جمشید، مقبره کوروش و معماری ایرانی باستانی دانست.

آرامگاه ابدی استاد شجریان در مجموعه آرامگاه فردوسی

در قسمت غربی مجموعه آرامگاه فردوسی، مهدی اخوان ثالث دفن شده است. او در سال ۱۳۶۹ دار فانی را وداع گفت و در نزدیکی مقبره فردوسی به خاک سپرده شد. تندیسی از این شاعر بزرگ در بالای سنگ قبر او مشاهده می‌شود. به تازگی و در مهر سال ۱۳۹۹ استاد محمدرضا شجریان در کنار آرامگاه مهدی اخوان ثالث در مجموعه آرامگاه فردوسی به خاک سپرده شد. خسرو آواز ایران، محمدرضا شجریان در ۱ مهر ۱۳۱۹ متولد شد و در ۱۷ مهر ۱۳۹۹ بعد از تحمل چند سال‌ بیماری به خاک سپرده شد.

چرا باید از آرامگاه فردوسی بازدید کنیم؟

این آرامگاه، محل دفن شاعر مهم کشور عزیزمان فردوسی است. شاعری گرانقدر که با کوششهای بی وقفه خود گام مهمی برای حفظ زبان پارسی برداشته است. همچنین مقبره اخوان ثالث هم در باغ این آرامگاه قرار دارد. در این مجموعه فرصت های خوبی برای سپری کردن اوقات و سرگرمی شما وجود دارد که می توانید لحظات شیرینی را تجربه نمایید.

فرم ارسال نظر


مطالب پیشنهادی از سراسر وب




  مشاور ایرانی در لندن   |   گردشگری ارم بلاگ   |   فروش تجهیزات ویپ   |   تهران وکیل  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


تبلیغات نامحدود افزایش بازدید و افزایش فروش تبلیغات نامحدود افزایش بازدید و افزایش فروش مشاهده