وبلاگ گردشگری
» جاذبه های گردشگری - مسجد کبود تبریز
جاذبه های گردشگری - مسجد کبود تبریز
مسجد کبود کجاست؟
اگر به استان آذربایجان شرقی و شهر تبریز مسافرت کنید با بنایی تاریخی مواجه میشوید که هوش از سر شما میبرد. این بنا که یکی از شاهکارهای معماری ایران می باشد مسجد کبود نام دارد و به علت داشتن کاشیهای معرق و لاجوردیرنگ به «فیروزه اسلام» مشهور شده است. این مسجد نه تنها در ایران بلکه در دنیا هم شهرت دارد و بنای زیبای آن افراد بسیاری را به سوی شهر تبریز میکشاند تا به بازدید این بنای تاریخی و سایر جاذبههای گردشگری و مکانهای دیدنی آن بروند.
نادر میرزاخان قاجار در توصیف این مسجد گفته: «روزگار بگذرد که چشم روزگار چنین بنایی را نخواهد دید». این مسجد به نامهای دیگری مانند گوی مسجد (به ترکی گوی یعنی کبود)، شاه جهان، مظفریه و عمارت مشهور است.
مسجد آبی رنگ تبریز عبادتگاهی سرشار از آرامش است که میتوانید در آن تاریخ و هنر را یکجا مشاهده کنید و از هنر معمارهای ایرانی به خوبی یاد کنید.
مسجد کبود تبریز ، جا مانده از عمارتی بزرگ
مسجدکبود تبریز را به نام «مسجد مظفریه» میشناسند. این مسجد زیبا قبل از این، زمانی بخشی از مجموعهی بزرگ مظفریه بوده است و در کنار خود، مدرسه، خانقاه، کتابخانه و.. داشته که با گذر زمان و تخریبها، بافت کلی این مجموعه صدمه دیده است و این کبود دلربا، اینک تنها بازماندهی آن ایام است. در سده نهم هجری «ابوالمظفر جهانشاه بن قره یوسف» از امرای قراقوینلو، بانی ساخت مسجد کبود شد، ولی نظارت ساخت آن را همسر وی جان بیگم خاتون به عهده گرفت. البته در بعضی از متون نظارت ساخت بنا را متعلق به دختر ابوالمضفر میدانند. بنا بر کتیبهی سردر، پایان ساخت این مسجد در سال ۸۷۰ ه.ق بوده است. این تاریخ مربوط به سال اتمام کاشیکاریها است و احداث بنای مسجد از چند سال قبل از سال ۸۷۰ آغاز شده است.
در سال ۱۱۹۳ ه.ق (۱۱۵۸ ه.ش) سقف مسجد بر اثر زلزله فرو ریخت و دیوارهای آن هم تخریب گردید و تا حدود ۱۵۰ سال بدون تغییر باقی ماند و در سال ۱۳۱۸ بازسازی طاقها و پایهها آغاز و بعد از آن در سال ۱۳۵۵ کارهای ساختمانی به سرانجام رسید. اگر به بازدید موزه آذربایجان در نزدیکی مسجد بروید درگوشهوکنار آن بخشهای در حال مرمت را مشاهده خواهید کرد. این اثر بیهمتا در سال ۱۳۱۰ ه.ش با شماره ۱۶۹ به ثبت ملی رسید.
مسجد کبود تبریز ، جادوی معماری و رنگ
مسجد کبود تبریز از نظر میزان هنر بهکار رفته در معماری و پیچ و تابِ نقش و نگار اصیل آن، در بین سه مسجد کبود جهان در ترکیه و افغانستان، قرار میگیرد. مسجدی که در زمانهی خود، بهترین اساتید، آنرا طراحی نمودند و بنا گذاشتند و از هیچ هنری در اجرای مسجد کبود دریغ نکردند. مسجدی که با خشت خشت پیکر خود، شما را بر روی بال خیال مینشاند و با وجود همه زخمهایی که بر تن دارد هنوز هم بیهمتا است. از ورودی مسجد که بگذریم، آبی بیانتها است که در چشم مینشیند و دل هر تماشاگری را میرباید.
هر چند که جای خالی کاشیهای در برخی از قسمتها دل را آزرده میکند ولی تا نگاه خود را بچرخانید، رنگها مقابل چشمهای شما به رقص میآیند. ذکاوت معماران در طراحی سیستم تهویه هوای داخل مسجد موجب شده تا شما از جریان هوایی که تنتان را در بر میگیرد لذت ببرید. هر فردی که به دیدن این مسجد بیاید زیباترین شعر معماری اسلامی را به تماشا نشسته و به گفته نادرمیرزا قاجار: روزگار بگذرد که چشم روزگار چنین بنایی را نخواهد دید.
چرا بازدید از مسجدکبود تبریز پیشنهاد میشود؟
تنها اثر باقی مانده از حکومت آق قویونلوها با قدمت ۶۰۰ ساله می باشد.
تنها مسجد ایران می باشد که کامل ترین نمونه های کاشیکاری معرق دوران اسلامی را در خود دارد.
یکی از چهار مسجدی می باشد که در جهان تماما با کاشیهای آبی تزئين شده است.
تنها بازمانده از مجموعه بزرگ مظفریه است.
معماری هنرمندانه در تحمل وزن گنبد بدون سازه بر روی پایههای زیاد و تهویه هوای مسجد.
